الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

620

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

1582 - تر كننده 1583 - باران 1584 - دور مىكند 1585 - ابرى كه خيال مىشود باران دارد ولى ندارد 1586 - ابر بدون باران 1587 - ابرهاى سفيد 1588 - بارانهاى نرم و كم پشت 1589 - قحطى زدگان 1590 - مسامحه كننده - سست 1591 - ضعيف 1592 - كسى كه عذر نا موجه مىآورد 1593 - راهها 1594 - به سينه و صورت مىزديد 1595 - جانشين 1596 - مشغول ساخت 1597 - جمع « ميمون » مبارك 1598 - افراد حليم و وزين 1599 - كسانى كه خوب سخن مىگويند 1600 - ترك كنندگان 1601 - پيشتاز 1602 - به سرعت مركبها را راندند 1603 - راه مستقيم 1604 - زندگى گوارا 1605 - كسى كه متكبرانه راه مىرود 1606 - گرامى مىداريد 1607 - جمع جنة - محافظ 1608 - شدت 1609 - ياران خصوصى 1610 - موفق نشويد 1611 - تير نتراشيده 1612 - تركش - جايگاه تير 1613 - حيران شد 1614 - سفره‌اى كه زير آسياهاى دستى مىاندازند 1615 - مقدر شد 1616 - مركب را براى سوار شدن آماده مىساختم 1617 - فاصله مىگرفتم 1618 - منفعت - سود 1619 - كسى در شرف هلاكت است 1620 - وعده‌ها 1621 - مستقيم 1622 - غائب 1623 - يافت نشد 1624 - آب و چركى كه از زخم خارج مىشود